![Cut The Crap: 5 eenvoudige manieren om te beginnen met ontkleuren](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
Je bevindt je midden in een complete transformatie. Alles aan jou verandert voor mijn ogen, maar ik kan me aanpassen. Ik kan me aanpassen omdat de dingen die ik leuk aan je vind, levenslang hebben geduurd. Ik voel mijn wortels onder je straten lopen en je grond in mijn botten, en hoewel ik mezelf vaak vind gedesoriënteerd in The New You, hoef ik niet ver te zoeken voordat iets heel vertrouwds me weer binnen haalt.
Wat betreft uw niet-aflatende aspecten, de Rocky Mountains zijn misschien wel de meest solide. Zo aanwezig en prachtig als altijd, zullen ze ons altijd vanuit het westen tegemoet zien. In het oosten zijn er dezelfde vlaktes die zich al duizenden jaren aan de horizon hebben verspreid, met daarboven dezelfde hemel, die zoveel dichter op uw grote hoogte aanvoelt. Dezelfde horizon stuurt ogen omhoog en hetzelfde landschap heeft kolonisten hier al eeuwen getroost en uitgedaagd.
Ik heb altijd van al die bekende dingen van jou gehouden - deze markers waardoor je je thuis voelt, maar ik leer ook van het onbekende te houden. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet word gewaarschuwd voor een nieuw restaurant, een nieuwe brouwerij, een nieuwe winkel, een nieuw park of zelfs een nieuwe buurt. Overal waar ik kijk, wordt mij gevraagd opnieuw te kijken.
Er is zoveel dat je nu nieuw en glanzend en modern overkomt, maar ik vind het geweldig dat je nog steeds stoffig bent. Nog steeds gehavend door de elementen. Nog steeds vol verweerde baksteen en roest. Je hebt je essentiële karakter behouden: een stad naast een stad die is ingeklemd tussen de bergen en de vlakten, een gemeenschap die groeit en evolueert tegen een achtergrond van wijd open ruimtes. Een plek vol met mensen die samenkomen als reactie op ondenkbare tragedie. De essentie van wat je bent is er nog steeds, en gentrification maakt hier geen schijn van.
Het is zelfs niet de eerste keer dat je 'getransformeerd' bent. Dat is waar de geschiedenis van het Westen door wordt gevormd. "Discovery", verplaatsing, giek, achteruitgang en vlucht. Welke steden worden spooksteden? Nooit, Aurora, omdat ik je mensen ken. Dit zijn mensen die voor altijd in de Metro van Denver zullen wonen. Families zoals de mijne, hier oorspronkelijk gebracht door het militaire industriële complex aan de ene kant, en migranten uit Oklahoma aan de andere kant. Families die weten dat we niet inheems zijn in dit land - de mensen die echt hier waren eerste zijn grotendeels onvrijwillig en ten onrechte verwijderd, en we eren ze bij elke gelegenheid. Aurora, je hebt immigranten en vluchtelingen altijd verwelkomd. Deze golven en stromen van 'anderen' en 'nieuwkomers' die zich in je mix vouwen, hebben jou gemaakt. Je bent een stad vol met de meest hoopvolle, winterharde en receptieve mensen.
Ik hou ervan dat je de grond bent waar mijn wortels het diepst groeien. Ik hou van je omdat ik negen kilometer van je ben geboren, in Denver, en mijn grootouders negen kilometer van je zijn begraven, in Denver. Ik hou van je omdat twee mijl van waar ik mijn eerste kus kreeg, ik nu leef met de liefde van mijn leven terwijl we ons leven samen opbouwen. Ik hou van je omdat mijn dochter je voor het eerst ontmoet, waardoor ik je door haar ogen kan zien. Ik hou van je voor je duizenden hectaren open ruimte die open zal blijven, waardoor de natuur in het weefsel van ons dagelijks leven kan worden opgenomen. Ik hou ervan dat het niet uitmaakt hoe ver ik reis of hoe lang ik weg ben, je begroet me altijd met open armen en je voelt je altijd precies goed. Dit zijn de dingen die generaties met deze plek hebben verbonden - de constante groei die door je wordt verwelkomd en geëist.
Het maakt niet uit hoe je skyline in de toekomst verandert, en ongeacht hoeveel mensen hier ergens anders naartoe gaan, deze ruimte delen met bewoners die net zo fel van je houden als ik is een eer. Ik zal altijd van je houden, Aurora. En ik kan niet wachten je steeds weer te ontmoeten.