![Doe onze zelfzorgquiz: hoe moet u dit weekend ontspannen?](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
Het huis waar je opgroeit, heeft niet alleen invloed op jou huishoudgewoonten, maar je gevoel voor stijl. Het is de 'moedertaal' van het interieur, de factor die je omgeeft, in en uit je komt. Hier zijn vier dingen die ik van mijn lieve moeder heb geleerd en die tot op de dag van vandaag mijn eigen omgeving beïnvloeden.
Doe je best met wat je hebt. Toen mijn moeder na zeven jaar in het buitenland met twee jonge kinderen naar de Verenigde Staten terugkeerde, begon ze eigenlijk opnieuw. Al ons meubilair bestond uit gracieuze hand-me-downs van familieleden en vrienden - inclusief een afschuwelijke eigen satijnen bank en fauteuil. Maar mijn moeder heeft het laten werken. Ze verzachtte ze met donkerhouten meubels en fel witte kanten gordijnen die het licht binnenlieten en die werden weerspiegeld in delicate kanten kleedjes die trots vrolijke Afrikaanse viooltjes toonden. In plaats van meubels aan te nemen die niemand anders wilde, omhelsde mijn moeder wat ze had en creëerde liefdevol een heerlijke ruimte voor haar familie.
Omring jezelf met dingen waar je van houdt. Als je mijn moeders huis binnenloopt, weet je dat ze van planten, boeken en halfedelstenen houdt. Van de torenhoge parapluplant die een paar decennia oud moet zijn tot de gepolijste knikkers van amethist, zandsteen, tijgeroog en nog veel meer, alles decoratief in de plaats van mijn moeder is betekenisvol en mooi voor haar - en haar gasten zijn ervan op de hoogte zijn. Ik weet zeker dat dit enorm bijdraagt aan de warmte en intimiteit van haar huis. Je voelt je niet alleen verwelkomd maar omarmd. Tot op de dag van vandaag maakt het onpersoonlijke decor in mijn eigen huis me ongemakkelijk.
Mijn moeder gebruikt dit principe ook bij het versieren met nuttige dingen. In de keuken worden bijvoorbeeld koperen pannen van het familie-erfgoed getoond, net als de mokken die wij, haar dochters, haar in de loop der jaren hebben gekregen. Nuttigheid combineren met schoonheid, a la William Morris, is een manier waarop mijn moeder altijd ruimte heeft bespaard in haar kleine huis.
Een schoon huis is altijd opbeurend. Op een keer toen ik opgroeide, kwam de tienerbroer van mijn beste vriend met zijn gezin langs en zei toen hij de woonkamer van mijn moeder binnenliep: "Wauw, alles is zo wit. "Nu, niets in de woonkamer van mijn moeder is wit, behalve de gordijnen. Maar zijn opmerking liet duidelijk een blijvende indruk op mij achter en ik realiseerde me: de absoluut ongerepte toestand mijn moeder houdt alles binnen maakt een krachtige algemene indruk, een die zelfs werkelijke objecten in de huis.
Laat het licht binnen. Als het decoreren van een huis een kwestie is van het creëren van een algemeen gevoel in een ruimte, dan is licht het favoriete hulpmiddel van mijn moeder. Het eerste ding elke ochtend - jaloezieën en gordijnen (en ramen, als het weer het toelaat) open, elke één. Ik doe vandaag de dag hetzelfde en heb overal waar ik ooit heb gewoond. Ik voel me claustrofobisch en down als ik dat niet doe. Als het niet echt symbolisch is, is het toch een ritueel en een houding, een rustgevende dag, frisheid en licht en nieuwe lucht voor de meest intieme achtergronden van het leven, thuis.