![Color In Lofts: grijs en zwart](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
We selecteren deze producten onafhankelijk van elkaar - als u via een van onze links koopt, kunnen we een commissie verdienen.
Naam: Adrianne Hawthorne
Plaats: Lower Pacific Heights, San Francisco
Grootte: 400 vierkante voet
Jaar gewoond in: Renting1.5
Adrianne's studio-appartement, hoog in een Lower Pacific Heights-wijk van San Francisco, is een oase van kleur en unieke details. De attentheid van elk item in haar huis is niet verwonderlijk; Adrianne werkt als visueel ontwerper van beroep!
Adrianne was van plan oorspronkelijk vanuit Chicago een appartement met een slaapkamer te huren bij zijn verhuizing naar San Francisco, maar besloot al snel dat een studio de beste keuze zou zijn. Met een kleinere ruimte maakte ze zich geen zorgen over het hebben van voldoende spullen om het te vullen. In plaats daarvan was ze in staat zich te concentreren op het alleen brengen van items die haar vreugde brachten. Tussen het heldere, luchtige licht van het raam naast haar bed tot haar lieve katten die zich knuffelden toen we er waren, kunnen we bevestigen: deze lieve studio in het hart van de stad is gewoon heerlijk.
Mijn stijl: Gepolijst, gestructureerd, gewaagd en eigenzinnig. Ik hou van eenvoudige, strakke lijnen die worden verzacht door patroon en textuur.
Inspiratie: Kleur. Ik ben een visueel ontwerper van beroep en ik blader altijd door kleurenpaletten wanneer ik een creatief blok heb - het brengt me meestal weer op het goede spoor. Ik nam dezelfde aanpak met mijn studio. Het eerste wat ik deed toen ik hierheen verhuisde, was een moodboard maken met kleurstalen, waarnaar ik tijdens het decoratieproces verwees. Ik ben ook geïnspireerd door Emily Henderson, Anthropologie, Free People, The Brick House-blog, The Jungalow-blog en Appartementstherapie (dat is de reden dat ik in de eerste plaats een studio huurde - ik was zo geïnspireerd door de kleine koele ruimtes Ik zag!)
Favoriete element: Een vintage Martini & Rossi vermoutfles uit wat ik denk dat de jaren 1950 is. Voor iedereen die het verhaal niet kent, ziet de fles eruit als afval dat wordt tentoongesteld. Dat is het, maar het is gedenkwaardig afval, omdat ik het vorige zomer heb gered uit het oorspronkelijke huis van mijn overgrootmoeder in Campagna, Italië. Mijn zus en ik konden haar huis opsporen en naar binnen gaan. Deze fles stond op de grond, dus ik nam hem en ik ben blij dat ik dat gedaan heb - het geeft me een verbinding met mijn voorouders en mijn Italiaanse afkomst.
Grootste uitdaging: De keuken. Het is donker en heeft zwarte werkbladen gecombineerd met esdoorn gekleurd hout. Ik wist niet goed hoe ik ermee moest werken toen ik verhuisde, maar besloot het zo helder mogelijk te maken. Ik begon met het bedekken van de donkere tegelvloer met een gewaagde, gestreepte loper. Ik heb veel ingelijste prints toegevoegd in witte of gouden lijsten, planten in witte potten en wit linnen. Hoewel de zwarte balies nog steeds niet mijn favoriet zijn, voelt de ruimte lichter aan dan toen ik voor het eerst naar binnen ging.
Wat vrienden zeggen: Vrienden geven commentaar op de gedetailleerde 'hoekjes' die ik in bijna elke hoek van de studio heb gebouwd. Ze zijn onder de indruk dat ik zoveel diep persoonlijke items in mijn decor heb kunnen injecteren.
Grootste schaamte: Ik heb een paar afdrukken waarvan de lijst enigszins afwijkt (dingen zoals de mat zijn een halve centimeter te groot ...) en ik ben er niet aan toe gekomen om ze te repareren. Ook keek ik naar mijn galerijwand en soms merk ik de onvolkomenheden op... maar dat hangt van de dag af.
Trots DIY: Het pijpenrek in de woonkamer. Ik heb het samen met mijn vader gebouwd en toen was het twee keer zo groot. Een deel van de plank was beschadigd tijdens mijn verhuizing naar Californië, dus ik heb de pijpen opnieuw geconfigureerd en een kleinere versie gemaakt die perfect in mijn nieuwe ruimte past.
Grootste verwennerij: Aangepaste Joybird-bank. Toen ik van een slaapkamer naar een studio ging, wist ik dat ik een comfortabele bank zou willen hebben om op te slapen als ik gasten had. Het is niet alleen comfortabel, maar het bleek precies zoals ik me had voorgesteld. Het kiezen van het staal was het moeilijkste deel - ik ging minstens een week heen en weer tussen neutralen en vetgedrukte letters. Ik koos uiteindelijk voor Bentley Daisy (structuurgeel) omdat het ergens tussen super-vet en veilig-neutraal was. Plus, geel is mijn favoriete kleur sinds de kleuterschool, dus ik dacht dat ik niet fout kon gaan!
Beste advies: Bewaar alleen de dingen die je vreugde geven. Ik kreeg dit uit het beroemde boek van Marie Kondo over opruimen, maar de man heeft me geholpen om te verkleinen toen ik hier uit Chicago kwam wonen. Ik volgde dit advies op en daarom kom ik elke dag thuis op een plek die me kalmeert, inspireert en me gelukkig maakt - mijn eigen persoonlijke heiligdom.
Droombronnen: Vintage rommelmarkten, restauratiehardware, Design Within Reach en Edgewater Antique Mall in Chicago