![Ik heb de Novogratz Room In a Box-collectie geprobeerd](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
"Eerlijk gezegd was ik een beetje verrast om van je te horen", zegt Joseph McGill, Jr. aan het begin van ons interview op Het project voor slavenwoningen. McGill begon met het streven om voormalige slavenverblijven te behouden en onder de aandacht te brengen in een poging om opnieuw vorm te geven het verhaal van de Amerikaanse geschiedenis vanuit het perspectief van tot slaaf gemaakte mensen, in plaats van de slaven. "Je hoort 'Huis mooi,' en dit zijn niet bepaald de gebouwen waar je aan denkt als je aan mooie huizen denkt', legt hij uit.
Eerlijk gezegd heeft McGill gelijk - en dat idee was een groot deel van wat hem meer dan tien jaar geleden dreef om The Slave Dwelling Project te starten. "11 jaar geleden, toen ik begon, kon je een plantage bezoeken of door de historische stad Charleston wandelen en prachtige gebouwen zien die vóór de burgeroorlog waren gebouwd. en je kon horen over de pracht van deze gebouwen, maar nergens in de interpretatie was er enige taal over wie verantwoordelijk was voor dat gebouw, "hij zegt. "Wiens arbeid is gestolen om dat gebouw er te laten staan - wie heeft dat gebouw fysiek gebouwd? Wie heeft die bomen gekapt of die stenen gemaakt? Wie zorgde voor de rijkdom voor de persoon die de eer opeiste om het te bouwen - of wie bekend stond om het bouwen ervan?"
Joseph McGill, Jr. voor een voormalige slavenwoning, met zijn kenmerkende bord waarop staat: 'Deze plek doet ertoe'.
Een combinatie van een verwrongen historisch verhaal en schuldgevoelens zorgt ervoor dat de focus op deze historische locaties bijna altijd op de "hoofd" huizen en hun bewoners, met hun verhalen die zelden of nooit de tot slaaf gemaakte mensen raken die ze hebben gebouwd en ernaast woonden kwartalen. (Hoewel dit langzaam aan het veranderen is in het licht van recente afrekeningen met de raciale implicaties in het verleden van Amerika, is er nog een lange weg te gaan).
Als een gepassioneerde re-enacter van de burgeroorlog kende McGill uit de eerste hand de kracht van hoe een meeslepend verhaal historisch kan vormen perceptie, maar het aha-moment voor het Slavenwoningenproject kwam toen hij in Amsterdam was en de Anne Frank bezocht Huis. "Ik had net de film gezien die ze over haar leven lieten zien", herinnert hij zich. "Maar toen ik in de ruimte kwam waar ze zich verstopte voor de Duitsers, vond ik het zoveel logischer, omdat ik op de plek was waar het echt gebeurde."
Dus toen Magnolia Plantation, waar McGill werkt als coördinator geschiedenis en cultuur, een restauratie ondernam van zijn slavenverblijven in 2008, "het idee kwam bij me op dat, als ze klaar waren, ik misschien een nacht op deze plek zou kunnen doorbrengen," hij zegt. Hij leidde het door de rest van het personeel, die het daarmee eens waren, en McGill bracht zijn eerste verblijf door in een bescheiden witte hut op het Magnolia-terrein.
De slavenverblijven op Magnolia Plantation and Gardens in Charleston waren McGills eerste overnachting.
Daarna nam McGill contact op met het bureau voor monumentenzorg van de staat om een lijst te krijgen van extra slavenwoningen in South Carolina. "Ik begon te bellen - ik kreeg een paar nee's, maar genoeg ja's om me het vertrouwen te geven om dit te doen", herinnert hij zich. Nu heeft McGill meer dan 50 nachten doorgebracht in slavenwoningen in 25 staten en het District of Columbia.
Maar hij doet het niet alleen; in het afgelopen decennium heeft het project tientallen gasten verwelkomd om met McGill te overnachten - "Mensen vanaf 6 maanden en vanaf oud als 80 hebben de nacht in deze woningen doorgebracht', zegt hij - en het project is nu een lanceerplatform geworden voor een krachtige dialoog.
De overnachtingen van McGill hebben een diverse groep gasten uit verschillende staten aangetrokken.
"Elf jaar geleden was het de bedoeling om deze plaatsen onder de aandacht te brengen door iets ongewoons te doen", bekent McGill. Maar door het open te stellen, heeft McGill belangrijke gesprekken kunnen onderwijzen en bevorderen. Gewoonlijk begint elke overnachting met een maaltijd en een gesprek rond een kampvuur - sinds het begin van COVID-19 vinden deze plaats via Zoom.
"We houden ons bezig met wat er gaande is in de wereld", zegt McGill. "We praten over wit privilege, blanke suprematie, geconfedereerde monumenten."
McGill zegt dat zijn gasten bestaan uit een 50/50 uitsplitsing van zwarte en blanke Amerikanen, wat zorgt voor een belangrijke tweedeling van ervaring en geschiedenis. "Rond deze kampvuren zijn de meeste blanken die er zijn afstammelingen van slavenhouders", zegt hij. "En die bekentenis doen ze in onze kring. En de kans is groot dat de Afro-Amerikanen daar waarschijnlijk afstammelingen zijn van degenen die tot slaaf waren gemaakt."
Voor McGill is de kern van de missie van het project het verschuiven van het historische verhaal - en de woningen zelf zijn slechts één type artefact dat daarbij kan helpen. "Vaak moet je het materiaal gebruiken dat je al hebt, maar er anders naar kijken", zegt hij. "Bekijk het niet vanuit het aspect van de slaaf, maar vanuit dat van de slaaf."
In zijn geval betekent dat niet alleen kijken naar het grote plantagehuis, maar ook naar de slavenverblijven erachter - maar zelfs wanneer zulke duidelijke fysieke relikwieën niet aanwezig zijn, moedigt McGill historici (zowel professionele als amateur) aan om dieper te zoeken naar verhalen van mensen van wie de geschiedenis is gewist.
"Misschien is er een brief in uw archieven waarin op de een of andere manier naar een tot slaaf gemaakte persoon wordt verwezen - omdat hij een overtreding heeft begaan of is weggelopen", zegt hij. "Of misschien was er een faillissement of een rechtszaak waarin deze mensen als eigendom worden vermeld, en dan kun je ze in ieder geval een naam geven. Als je namen uit die bestaande records kunt halen en die namen ergens kunt posten, is dat krachtig - hoewel het misschien alleen een voornaam is, erkent het dat die persoon bestond."
"Deze primaire bronnen," zegt McGill, "rechtvaardigen ons bestaan historisch en rechtvaardigen ons bestaan nu - zodat we de ervaring van de tot slaaf gemaakte mensen kunnen invoegen in het historische verhaal."
Slavenverblijven in het Aiken-Rhett House, waar McGill in mei 2020 de nacht doorbracht.
Naast de overnachtingen, staat het project ook aan het hoofd van een reeks educatieve programma's en hosts een jaarlijkse conferentie - die van dit jaar is gepland van 29 september tot 2 oktober en details zijn momenteel in de werken.
11 jaar later - jaren die bestonden uit een aanzienlijke hoeveelheid raciale afrekening in het hele land - ziet McGill zijn doel nog steeds als hetzelfde: "Ik vind vreugde in het vermogen om voor een publiek te staan en te praten over de geschiedenis van tot slaaf gemaakte mensen vanuit de invalshoek van tot slaaf gemaakte mensen," hij zegt. "Ze hebben het verhaal al zo lang gehoord vanuit de hoek van de slavendrijvers. Op plantages vind je zelden mensen die op mij lijken."
Lees hier meer over het Slave Dwelling Project en steun zijn inspanningen.
Volg House Beautiful op Instagram.
Bijdrager
Hadley Keller is de directeur van Editorial en Community Engagement bij de Ontwerp leiderschapsnetwerk, een gemeenschap van top interieurontwerpers. Ze houdt zich al meer dan 10 jaar bezig met design, interieur en cultuur.