![Vintage Resale Site Chairish lanceert Augmented Reality-functie](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
Het volledige interview met Sally Quinn staat in seizoen van House Beautiful's spookhuis-podcast, Donker huis. Luister naar de aflevering hier.
Het gebeurt niet elke dag dat een prominente journalist uit Washington zich identificeert als een heks die geesten ziet, maar misschien moeten we niet zo verbaasd zijn over de elkaar overlappen, omdat genoemde schrijver ook bekende dat het ons zou verbazen hoeveel bekende politici in de hoofdstad regelmatig overleggen astrologen. In een recent interview op Huis Beautiful's podcast Donker huis, Sally Quinn onthulde dat alle huizen waarin ze heeft gewoond, zijn achtervolgd. Opgroeien omringd door actieve geesten - evenals beoefenaars van voodoo, occultisme, astrologie en andere paranormale verschijnselen - is het niet meer dan normaal dat Quinn nu 'een leven van geesten' leidt, zoals ze het uitdrukt. "Ik ben paranormaal begaafd. Mijn moeder was een beetje, en mijn tante was ook erg paranormaal begaafd, allemaal MacDougals', zegt Quinn. Verderop hoor je alle spookhuizen waar ze door de jaren heen heeft gewoond.
Quinn's spookhuisherinneringen gaan terug tot haar vroege jeugd, toen ze opgroeide en haar zomers doorbracht bij haar moeders familie in Savannah en het kleine stadje Statesborough, Georgia. "Het spookte," beweert ze.
Onder de familieoverlevering is dit angstaanjagende verhaal: wanneer een familielid stierf, sleepte hun geest de hele nacht kettingen door de gang. Het andere geluid dat het huis vulde om middernacht en het heksenuur was het snikken en jammeren van rouwenden. "De volgende ochtend zag je altijd krassen", zegt Quinn.
Quinn woonde ook in een landhuis uit 1740 aan de rivier in St. Mary's, een landelijke omgeving buiten Washington D.C., die niet zonder een groot aantal spookachtige bezoekers was. "Ik zat op het strand en hoorde plotseling een [lichaamloze] vrouw schreeuwen en het klonk alsof veel vrouwen zich om haar heen druk maakten", herinnert Quinn zich. "Ze schreeuwde en hijgde, en toen realiseerde ik me dat ze aan het bevallen was met al die vrouwen die haar hielpen en ze bleven maar zeggen: 'het is oké, Priscilla, het is oké.'" Ze hoorde later over de geschiedenis van het gebied, wat hielp om de spookachtige bevalling te begrijpen tafereel. "Die kerst gaf mijn vader me een boek over de geschiedenis van St. Mary's County en het huis", legt ze uit. "Het werd gebouwd en was eigendom van schippers die naar Engeland zouden vertrekken, en de vrouwen werden lange tijd alleen gelaten, minstens maanden. De vrouw van een van de schippers heette Priscilla." Toeval of een hint van het hiernamaals?
Het derde spookhuis waarin Quinn woonde, was een huis in Georgetown, gebouwd in 1793. Ze herinnert zich: "Ik stond in de voorhal direct nadat ik het had gekocht, dus het was helemaal leeg. De werklieden waren vertrokken voor vandaag en ik was uitgeput, het was zomer, dus ik had het erg warm. En ik zakte min of meer tegen de muur in toen ik plotseling het gekletter van paarden en deze man hoorde kwam het huis op een paard en hij stapte van het paard en kwam de trap op en hij was gekleed in de jaren 1790 gewaad."
Hij stapte af van het paard en beklom vlak voor haar ogen de trap. "Hij was razend. Hij was duidelijk in de war omdat hij zijn vrouw niet kon vinden en zei iets in de trant van: 'Ik weet niet wat er met haar is gebeurd. Ik hou van haar. En ik ben zo van streek'', vertelt Quinn ons. Ze vermoedt dat hij haar niet kon zien, omdat ze daar vol ongeloof stond te kijken naar het tafereel dat zich ontvouwde. "Hij vertrok toen met een brief om hulp te krijgen bij het vinden van haar", maar toen deze vermeende geest vertrok, werd het nog vreemder.
"Ik keek omhoog en naar de achterdeur en daar was een vrouw in kleding uit 1790. Ze wierp een blik op me, draaide zich om en verdween, en ik was gewoon stomverbaasd. Ik bedoel, ik trilde', vervolgt ze. De verklaringen voor elk van de ontmoetingen waren heel anders - als je denkt dat de vrouw zijn vrouw was, denk dan nog eens goed na.
"Later hoorde ik dat de voormalige huiseigenaar een Schotse reder was, Dunlap genaamd, en dat een van zijn mannenvrouwen was verdwenen", zei ze over de eerste verschijning. Maar een paar dagen nadat hij de vrouw had gezien, ging Quinn naar beneden en het oudste huis in Washington staat aan de M-straat in Georgetown. Het heet het Old Stone House en het heeft een klein museum', legt ze uit. En raad eens wie ze zag? "Daar was de vrouw die in de deuropening had gestaan, gekleed in kostuum", lacht ze.
"En ik zei, oh mijn God... Ik dacht dat ze een geest was en dat bleek niet zo te zijn. Ze zei, weet je, ik heb dat huis altijd al willen zien. En ik wist dat het was dat er niemand woonde. Dus klom ik over de muur en ging naar de achtertrap" voordat ik doodsbang wegrende dat er iemand was. Maar dat verklaart nog niet de verschijning van de man...
Waarschijnlijk de bekendste van Quinns spookhuizen is Grey Gardens, waar Quinn door de jaren heen twee geesten ontmoette. Een daarvan was de geest van de voormalige bewoner en tuinman Anna Gillman Hill. "Af en toe voelde je haar gewoon rondzweven op de bovenverdieping, gewoon door de gang zweven. Ze droeg een lange rok en een tuinmansblouse met een sjaal om haar nek... Op een avond liep ze onze slaapkamer binnen en Ben ging rechtop in bed zitten en zei: 'Wat is dat?' En ik keek op en zag haar daar staan en ze stond gewoon een paar minuten in de deuropening en toen verdwenen. Mijn zoon heeft haar een aantal keer gezien en een huishoudster die bij ons kwam logeren, vertrok de volgende ochtend omdat ze zo geschrokken was van de geest."
Een andere geest was minder gemakkelijk te noemen, maar Quinn's geld is op een geheime minnaar van Little Edie's die ze 'The Sea Captain' noemt. Quinn vermoedt dat deze mysterieuze man haar Rapunzel-stijl zou bezoeken via een ladder, zodat Big Edie niets te weten zou komen over hun afspraak. Haar theorie? "Ik denk dat hij van de ladder viel en werd gedood. Ik weet het niet zeker, maar je kon [iemand] 's nachts horen rondhuppelen in de gele kamer die de oude slaapkamer van Little Edie was', onthult ze, eraan toevoegend: 'Ik heb mensen nooit verteld dat het huis was achtervolgd en nooit specifiek verteld dat het spookt in de gele kamer omdat sommige mensen gewoon te bang zouden worden." Een van die gasten was niemand minder dan senator Barry uit Arizona Goudwater.
"Hij logeerde bij ons en mijn ouders waren er ook, dus heb ik hem in de gele logeerkamer gezet. De volgende ochtend kwam ik beneden en lag Barry op de bank in de keuken, en ik zei: 'wat doe jij hier?' Hij zei: 'Er is verdomme spook daarboven in die kamer en ik blijf daar niet nog een nacht.' Dus ik weet dat ik niet de enige ben die geesten zag." Als je een ongelovige bent, krijgt ze Het. "Wat kan ik je vertellen? Alles wat ik je kan vertellen is dat ik dit zag, het was raar en het is onverklaarbaar."
Meer weten over Grey Gardens? Luisteren naar deze aflevering van onze spookhuis-podcastserie, Donker huis, voor exclusieve spookverhalen en inzichten in de meeslepende geschiedenis van het huis.
Elk item op deze pagina is met de hand uitgekozen door een redacteur van House Beautiful. We kunnen commissie verdienen op sommige van de items die u wilt kopen.
©Hearst Magazine Media, Inc. Alle rechten voorbehouden.