![10 kindvriendelijke ideeën voor plezier in de achtertuin](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
We selecteren deze producten onafhankelijk. Als u via een van onze links koopt, kunnen we een commissie verdienen.
Als er een "laatste baas"In mijn zelfzorgroutine, is het zeker drinkwater. Als persoon met veel cafeïne heb ik de neiging om pak mijn koffie voordat ik mijn water doe, en hoewel cafeïnehoudende dranken niet zo uitdrogen als veel mensen denken dat ze zijn, ben ik altijd op zoek naar manieren om mijn waterverbruik te verhogen. Dus toen ik een New York Times artikel de opkomst aanprijzen van de zogenaamde "motiverende" waterfles, kwam het idee op mijn mentale lijst met "dingen om te proberen".
Nu ben ik van nature geen waterfles. (Kun je zelfs een persoon met een waterfles zijn? Is dat een ding?) Omdat ik vanuit huis werk, kies ik vaak voor een schone glazen pot om te dienen als een voorlopige indicator van hoeveel water ik op een bepaalde dag drink. Het vier keer vullen en opnieuw vullen van een pot van 16 oz in de loop van een dag is goed voor 64 oz water, of de algemeen aanbevolen hoeveelheid water (hoewel de 'regel' van acht kopjes per dag niet zo moeilijk en snel is als de meeste mensen geloven; in feite,
niemand weet helemaal zeker waar het vandaan komt). Het leek altijd dom om een extra vat te wijden aan de taak om water te drinken, maar als het werkte voor de mensen die in de Keer - evenals beroemdheden als Chrissy Teigen - het zou goed genoeg voor mij kunnen zijn.Om te beginnen moest ik een waterfles kopen - wat moeilijker bleek te zijn dan ik me realiseerde, gezien de enorme hoeveelheid opties beschikbaar. Uiteindelijk koos ik voor een 32-oz. fles, omdat het minder intimiderend leek dan de kannen van een halve gallon en gallon. Dit betekende dat om mijn waterdoel te halen, ik de fles maar één keer per dag hoefde bij te vullen, wat volkomen uitvoerbaar leek. Ik maakte een mentale notitie van de mijlpalen aan de zijkant van de fles toen deze eenmaal was aangekomen, waste de fles uit de avond voordat ik van plan was te beginnen en bereidde me voor om te worden geblust.
Ik begon met het vullen van mijn waterfles met gekoeld water uit de kan in mijn koelkast - en nam onmiddellijk een grote slok water die me net onder de deadline van 8 uur voor de klok landde sloeg 8. Ik voelde me meteen tevreden en trots op mezelf. Naarmate de dag vorderde, merkte ik dat ik probeerde om tijd te racen en een bepaalde hoeveelheid water af te maken voor elke corresponderende deadline. Ik vulde de fles twee keer bij en dronk hem helemaal op voordat de nacht voorbij was.
Ik werd al wakker en wist wat ik kon verwachten - en bedankte de vorige versie van mezelf van gisteravond voor het vullen van mijn waterfles en het de avond ervoor in de koelkast bewaren. Ik nam een paar slokjes om mezelf onder de 8 uur-lijn te krijgen en rende op de grond.
Naarmate de dag vorderde, merkte ik dat ik opnieuw competitief was met mezelf om bepaalde lijnmarkeringen te halen - maar alleen als de waterfles in dezelfde kamer stond of binnen handbereik was. Ik liet de waterfles bijvoorbeeld in de keuken staan nadat ik een tussendoortje had genomen in de middag, en realiseerde me pas dat ik geen slokje had genomen toen ik opkeek en me afvroeg waar mijn waterfles naartoe ging. Het helpt dat de versie die ik kreeg een felroze en geel verloop heeft, dat opvallend uit de rest van mijn decor steekt.
Op dag drie was ik in de war geraakt. Zeker, ik begon me over te geven aan een andere slechte gewoonte om meerdere dranken op een bepaald oppervlak te verzamelen - maar tussen mijn koffiemok, motiverende waterfles en het malafide groene sap, maximaal drie vaten leken beter te doen dan mijn vorige gewoonte. (Die metselaarpotten die ik noemde? Ja, ik had de gewoonte om er twee of meer op mijn salontafel te 'verzamelen' naarmate de dag vorderde.) Als de waterfles me zowel gemotiveerd hield als de rommel minimaliseerde, vond ik dat een win-win.
Alles ging vlot met mijn water - tot de dag dat ik een boodschap moest doen. De waterfles leek niet alleen een beetje omvangrijk om te dragen terwijl ik pendelde in de metro, maar ik maakte me ook zorgen over het verwijderen van mijn gezichtsmaskers en nippend water - om nog maar te zwijgen van het vinden van een openbaar toilet in een tijdperk van sociale afstandelijkheid en beperkt boodschappen doen. Ik nam de beslissing om de bidon thuis te laten, zolang ik mezelf beloofde dat ik dat ooit zou doen opnieuw meer water drinken dan ik 'nodig had' tegen een bepaald uur, en ik zou in mijn behoeften voorzien als ik eenmaal terugkwam huis.
Natuurlijk ging deze belofte boven de dorstsensoren van mijn lichaam, maar ik voelde me nooit misselijk toen ik mijn water naar binnen slikte. Het is misschien nog gemakkelijker om de motiverende levensstijl van een waterfles te leven als je een auto hebt en het schip kunt verlaten in de bekerhouder tijdens het boodschappen doen, maar voor het stadsleven was het niet zo om een speciale waterfles voor thuis te hebben slecht.
Toen ik eenmaal aan de gang was, was het gemakkelijk om eraan te denken om mijn waterfles zowel te gebruiken als opnieuw te vullen. In feite was de enige keer dat ik een ander vat gebruikte om water te drinken, toen ik een training voltooide - de fles I gekocht is iets te groot voor de bekerhouder op mijn hometrainer - maar zelfs dit was op zichzelf al nuttig manier. Het herinnerde me eraan om de druk van mezelf weg te nemen en niet elke gram water te meten die mijn lichaam nodig had. Als gevolg hiervan luisterde ik naar mijn lichaam terwijl ik aan het trainen was, en concentreerde ik me op wat het nodig had in plaats van op een willekeurig tijdstempel.
Nu pak ik bijna elke ochtend als eerste mijn waterfles en neem minstens een paar slokjes voordat ik mijn koffie drink. (Hydratatie vóór cafeïne slaat weer toe!) Ik ben minder regiment over wanneer ik mijn waterdoel haal, maar weten wanneer ik twee flessen water heb neergehaald, is voldoende als een maatstaf voor mij.
Ella Cerón
Lifestyle-editor
Ella Cerón is de lifestyle-editor van Apartment Therapy en behandelt hoe u uw beste leven kunt leiden in het huis dat u zelf heeft gemaakt. Ze woont in New York met twee zwarte katten (en nee, het is niet een beetje).