![Ryanair verlaagt de toegestane handbagage tot één artikel](/f/6eae089dfcefb4449bbbf79bc73d2e75.jpg?resize=480:*?width=100&height=100)
We selecteren deze producten onafhankelijk. Als u via een van onze links koopt, kunnen we een commissie verdienen.
2020 is een onmogelijk jaar om uit te loggen: tussen een pandemie en het grootste deel van het land thuis schuilen, is het begrijpelijk waarom mensen het internet op gaan om een gevoel van verbondenheid te voelen, of gewoon om alles bij te houden gebeurt. Het advies om uit te loggen en de digitale wereld te vergeten als u overweldigd raakt, betekent goed, maar is gemakkelijker gezegd dan gedaan - vooral voor degenen wier baan afhankelijk is van up-to-date blijven.
Iedereen zegt dat journalistiek stressvol is, maar ik begreep niet helemaal de manieren waarop berichtgeving over een pandemie, een extreem beladen presidentiële verkiezing, en een land dat eindelijk in het reine komt met racisme en andere ongelijkheden, en dit alles terwijl het aan mijn huis wordt vastgehouden, zou een drastische invloed hebben op mijn mentale Gezondheid. Ik ontdekte dat het voortdurend rapporteren van wijdverbreide pijn, woede en wanhoop betekende dat ik die gevoelens zelf internaliseerde. Terwijl de zelfzorgpraktijken van andere mensen inhouden dat ze het nieuws afsluiten en de realiteit een paar dagen negeren, is het mijn taak om op te letten en dat nieuws te synthetiseren.
Hoezeer het ook is om uw werk overal vandaan te kunnen doen, veel mensen onderzoeken ook opnieuw wat het betekent zorg dragen voor uw geestelijke gezondheid in een 24/7-nieuwscyclus gevuld met steeds slechter wordende krantenkoppen. Ik kan me voor een langere periode niet afmelden, maar ik kan mijn gewoonten aanpassen om mezelf te beschermen terwijl ik werk. Hier zijn enkele methoden die me hebben geholpen mijn tijd online te beheren:
Vóór 2020 was Twitter het eerste dat ik controleerde toen ik wakker werd, kort daarna gevolgd door e-mails en sms'jes, wat betekende dat ik elke dag zou beginnen met een toestroom van nieuws. Toen het grootste deel van het land op slot ging, was het eerste dat ik zag vaak de toename van het aantal doden door coronavirus. Dit had ernstige gevolgen voor mijn depressie en angstgevoelens en met de hulp van mijn therapeut (een voorrecht op zich) begon ik mijn ochtend met een minder ingesloten noot.
Nu word ik meestal rond 7 uur 's ochtends wakker, maar ik kijk pas om half negen op mijn telefoon. Om dat anderhalf uur te vullen, ben ik gaan fietsen. In de zomer Ik heb een fiets dat ik door mijn heuvelachtige buurt kon rijden, mezelf dwingend handenvrij te zijn. Mijn ritten duren meestal 45 minuten, wat net genoeg tijd is om mijn hoofd leeg te maken, wat frisse lucht te krijgen en mezelf mentaal voor te bereiden om de dag op een minder verzwarende toon te beginnen.
Het kan tegenwoordig bijna onmogelijk zijn om een gesprek te voeren zonder COVID-19 of de politiek. Maar zoals ik aan mijn vrienden en familie heb uitgelegd, besteed ik de hele dag aan het analyseren van het nieuws, en als een Als resultaat heb ik niet de emotionele of mentale bandbreedte om de pandemie of Trump tijdens mijn vrije tijd. Het waren moeilijke gesprekken, maar ik had het geluk dat mijn dierbaren begrepen dat ik virtueel moest kunnen socializen zonder aan werk te denken. Hoewel de politiek van nature onze gesprekken binnensluipt, begrijpt mijn kring waarom ik mezelf uit het gesprek kan verwijderen.
Therapeuten en andere professionals stellen ook grenzen tussen werk en sociale werelden in het belang van hun eigen welzijn. Zoals Dr. JaNaè Taylor, PhD, vertelde KosmopolitischDoor dit te doen, kan ze haar eigen gevoelens verwerken, vooral als het gaat om het omgaan met anti-zwart racisme. "We beheren de pijn en het trauma van [onze klanten], maar nu hebben we het over pijn en trauma dat we ook meemaken, dat we niet immuun zijn voor wat er in realtime gebeurt, "ze zei.
Ik heb het geluk dat ik collega's heb die mijn ruimte begrijpen en respecteren. Als freelancer kan het moeilijk zijn om hechte relaties te hebben met de mensen die je inhuren, maar ik heb regelmatig overleg met mijn redacteuren, en deze gesprekken dienen als een goede check-in over mijn gezondheid en die van hen bandbreedte.
Als er één vaardigheid is die ik in 2020 als journalist heb geleerd, dan is dat wel het belang van "nee" zeggen naar verhalen waarvan ik weet dat ik niet de juiste persoon ben om te vertellen, of wanneer ik weet dat mijn bandbreedte gevuld is en wetende dat één opdracht mijn carrière niet zal maken of breken. Ik kan ook communiceren met welke projecten ik de meeste problemen heb - zo heb ik geleerd hoe ik berichtgeving over haatmisdrijven gericht tegen de Aziatisch-Amerikaanse en Pacific Islander-Amerikaanse gemeenschap eiste mijn tol Gezondheid. Iemand hebben om mijn lasten mee te delen, is buitengewoon geruststellend.
Als u zich daarbij op uw gemak voelt, kan het helpen om met uw leidinggevende te praten over manieren waarop zij u kunnen ondersteunen, of dat nu zo is het afspreken van een wekelijkse check-in of kijken of de personeelsafdeling van uw bedrijf gesponsorde geestelijke gezondheid biedt programma's. Maak uw behoeften kenbaar aan uw werkgever, want het hebben van de juiste werkplekondersteuning is essentieel.
Ik heb een aantal grote aanpassingen aan mijn werkruimte moeten doorvoeren toen mijn thuiswerksituatie medio maart veranderde. Ik heb geïnvesteerd een ergonomische stoel en een bureau dat uitsluitend is gereserveerd voor werk (in tegenstelling tot een eettafel). Ik bestelde ook een bureau op schoot, en ik ben dol op mijn Ramona & Ruth notitieblok dat helpt me bij het organiseren van mijn dagelijkse taken, en geurkaarsen die een gezelliger omgeving creëren.
Maar het belangrijkste van thuiswerken is dat ik vaak schoon maak. Rommel werpt mijn aandacht af, dus voordat ik iets anders doe, maak ik mijn bed op en zorg ik ervoor dat mijn werkruimte rommelvrij is. Zelfs als ik me niet volledig kan afmelden, kan ik een omgeving hebben die mij en mijn behoeften ondersteunt, waardoor mijn tijd op tijd in het algemeen aangenamer wordt.
Ik maak me schuldig aan het scrollen door Twitter tussen mijn taken door, en weet uit de eerste hand dat er maar één tweet nodig is om je dag te verpesten. Vanwege mijn beroep volg ik voornamelijk andere politieke journalisten en nieuwsuitzendingen; Ik heb de constante gevonden doomscrolling om mijn angst erger te maken. Ik weet dat ik Twitter nooit helemaal zal kunnen uitschakelen, maar ik heb er een gewoonte van gemaakt om de waarheid uit paniek te herkennen. Telkens wanneer ik een bijzonder angstaanjagende tweet zie, vraag ik mezelf af: Is dit een feit of speculatie? Als dat laatste het geval is, probeer ik mezelf eraan te herinneren dat er veel heel slimme mensen zijn, zoals historici, wetenschappers en analisten die belangrijke context kunnen bieden en het is beter om naar hen te luisteren dan een verklaring van 280 tekens aan te nemen hart.
Ik ben begonnen met het filteren van woorden als racistische opmerkingen op Instagram en Twitter. Studies hebben dat aangetoond Vrouwen van kleur worden in hogere volumes geconfronteerd met online intimidatie dan wie dan ook en ik heb dat uit de eerste hand meegemaakt, vooral wanneer mijn verhalen verwijzen naar onderwerpen als racisme of het presidentschap. Het filteren van de woorden waarvan ik vermoed dat trollen ze tegen mij zullen proberen te bewapenen, heeft geholpen de kwaliteit van de inhoud die ik dagelijks zie te verbeteren, wat mijn gemoedsrust enorm ten goede komt.
Ik ontvolg ook accounts waarvan ik merk dat ze bijzonder stressvol waren, hetzij omdat de eigenaren pronkten met COVID-19-richtlijnen of omdat ze inhoud deelden die ik verontrustend vond. Door mijn feed kleiner en minder schadelijk te maken, is er veel gebeurd bij het verminderen van het soort berichten dat me van streek zou maken. En terwijl ik kan niet voorkomen dat trollen komen, Kan ik mijn blootstelling eraan ernstig beperken en eerlijk gezegd is dat beter dan niets.