![Hoe Proem Studio een voormalige fabriek in NYC veranderde in een chique en gezellig familieappartement](/f/22745f225e4031e61ffef7f9c2b0b523.jpg?resize=480:*?width=100&height=100)
Naam: Charles Hafner
Plaats: Bowmanville - Chicago, Illinois
Grootte: 1.700 vierkante voet
Jaren leefden in: 9 jaar; Bezeten
De appartementen van de meeste mensen zijn op een persoonlijke manier ingericht, maar Charles Hafner brengt dit idee naar een ander niveau. Verschillende kamers in zijn grote maar gezellige appartement in Chicago zijn gewijd aan verschillende leden van zijn gezin. De woonkamer is bijvoorbeeld een eerbetoon aan de manier waarop de woonkamer van zijn ouders was ingericht in de Jaren 70, zowel in stijl als in het feit dat hij verschillende objecten heeft die eigenlijk in hun leven leefden kamer.
Charles huurde decorateur Gina Valenti in om zijn appartement te helpen inrichten, maar Gina wijst er snel op dat Charles veel ideeën had en heel praktisch was. Hij had verschillende stukken in familiebezit die hij wilde laten zien, en Gina hielp zijn ideeën tot leven komen. De hoofdslaapkamer is bijvoorbeeld gewijd aan zijn grootmoeder van moeders kant en beschikt over enkele van haar originele meubels. De vleesmolen van zijn grootmoeder van vaders kant staat in de keuken. Gina en Charles mengden deze stukken samen met nieuwe en zuinige om de ruimte te creëren.
Charles is erg trots op zijn verzameling kookboeken, die een eigen speciale ruimte heeft. Veel van de kookboeken werden gekocht voor een paar dollar in de plaatselijke tweedehands kringloopwinkel Brown Elephant. Hij bezoekt deze winkel en stelt zich graag de verhalen voor die gepaard gaan met de items die hij koopt. Voorwerpen met verhalen, of die van hemzelf of die van een vreemde, zorgen ervoor dat zijn appartement als thuis voelt.
Mijn stijl: Een beetje eclectisch, maar zeker trends in de richting van het midden van de eeuw modern. Ik hou van strakke lijnen en goed ontworpen objecten, met name die met een verhaal. De meeste objecten in mijn huis zijn objecten waar ik een persoonlijke band mee heb of zijn gekocht in een tweedehandswinkel, waarvan ik denk dat het betekent dat het object iets voor iemand betekende.
Ook planten - ik heb graag iets levend en groen in elke kamer. Ik kom uit een lange rij vrij serieuze tuiniers, dus kamerplanten hebben altijd huiselijk en geruststellend gevoeld.
Inspiratie: Ik zou mijn geschiedenis moeten zeggen. Elke kamer in mijn plaats is gebouwd rond een object of thema dat spreekt over een tijd of plaats in mijn verleden die belangrijk voor me was. De hoofdslaapkamer bijvoorbeeld gaat helemaal over mijn grootmoeder van moeders kant - ik heb veel van haar oude meubels in die kamer en de nieuwe stukken doen me denken aan anderen die ze had. De zeshoekige tafel met opbergruimte in het interieur is nieuw, maar lijkt qua vorm en functie op een tafel die ze had om mijn kleurpotloden en kleurboeken in op te bergen. Voor een ander voorbeeld, de woonkamer staat vol met objecten en meubels die me herinneren aan de manier waarop de woonkamer van mijn ouders keek in de late jaren '70 - zozeer dat ik uiteindelijk maar een paar dingen nam die er eigenlijk in zaten hand-me-downs.
Favoriete element: Ik hou van mijn kookboekbibliotheek. Het is een echte extravagantie om een hele kamer alleen aan mijn boeken te wijden, maar het maakt me blij om er alleen naar te kijken.
Grootste uitdaging: Ik hou vooral van de stroom en de ruimte in mijn appartement, maar omdat ik een noordelijke blootstelling heb, gebouwen aan beide kanten en volwassen bomen aan de voorkant, krijg ik niet veel licht.
Een waarschuwing: ik haat het dat de indeling van mijn keuken me af en toe dwingt mijn gasten de rug toe te keren als ik probeer te koken. Het heeft me een betere gastheer gemaakt, omdat ik altijd van tevoren zoveel mogelijk probeer te koken om niet te veel tijd te spenderen niet verbonden met mijn gasten, maar het is nog steeds irritant dat ik niet kan praten en tegelijkertijd mijn snijplank kan gebruiken tijd.
Wat vrienden zeggen: Een vriend van mij zei dat mijn plek een 'stoffige groef' van Amerikaans design uit het midden van de eeuw vastlegt: de periode tussen het jet-modernisme van het midden van de jaren '60 en de disco glamour van het midden tot laat 'jaren 70. Ik weet niet of dat waar is of niet, maar ik vatte het op als een compliment.
Grootste schaamte: Door de jaren heen ging ik door vier of vijf verschillende ontwerpschema's in de gastenbadkamer om te vinden iets dat een aanvulling zou zijn op de voormalige kaptafel, die een perzikkleurig marmer was dat ik niet leuk gevonden. Ik was te terughoudend om de steen gewoon te vervangen, bang dat het te duur zou zijn, maar waarschijnlijk heb ik het uitgegeven veel meer dan de kosten van een nieuwe door elk jaar rond de oude te werken met een nieuwe verfkleur of zo. Toen Gina er uiteindelijk bij betrokken werd, vertelde ze me dat een nieuwe steen niet zo duur zou zijn als we een overblijfsel konden vinden, wat ze vrij snel deed. En in een tijdsbestek van ongeveer een maand ging de kamer van een ruimte waar ik altijd een hekel aan had gehad naar een van mijn favorieten in het huis. Lesje geleerd.
Trots DIY: Er zijn er twee. De eerste is de manier waarop ik de thermostaat heb verborgen, die nogal ongemakkelijk midden in een brede muur stond. Ik dacht erover om het dichter bij de hoek te plaatsen, maar kon het gedoe en de kosten hiervan niet rechtvaardigen. Dus probeerde ik een manier te bedenken om het te minimaliseren of te verbergen. De galerijmuur van luciferdekking van favoriete restaurantmaaltijden was een ontwerpelement dat ik in een eerder appartement had en ik hoopte het ook in deze plaats te kunnen opnemen. Twee verschillende ideeën kwamen dus samen toen ik erachter kwam dat de standaard-mat voor de IKEA-frames die ik gebruik precies rond de thermostaat past. De meeste mensen merken het zelfs nooit in de muur totdat ik het hen wijs - en de Chiquita-bananensticker draagt alleen maar bij aan de grap.
De tweede is de kastdeuren van de master bedroom, die een IKEA hack zijn. De kast werd oorspronkelijk geleverd met een aantal zeer goedkope, tweevoudige luifeldeuren, die prima waren, maar ik wilde iets dat meer op maat was gemaakt en er op maat uitzag. De deuren zijn voor een IKEA vrijstaande kledingkast, maar ze hadden de look die ik wilde en passen bijna perfect in de opening. De baan aan het werk krijgen was een beetje een uitdaging, omdat deze werd ontworpen om op de top van een te schroeven vrijstaande kledingkast, in plaats van de onderkant van een latei, maar ik heb het laten werken met een beetje re-engineering en trim toegevoegd. Toen dat eenmaal op zijn plaats zat, had ik alleen nog maar een paar kleine stukjes op de vloer nodig om te voorkomen dat de wielen naar binnen schoven.
Grootste verwennerij: Anders dan de bibliotheek, zou ik mijn bed moeten zeggen - zowel het frame als de matras. Het was een serieuze upgrade van mijn vorige, die nu in de logeerkamer ligt, maar elke cent waard is.
Beste advies: Huur een ontwerper in als je dat kunt betalen. Het is zeker een uitgave, maar er is geen vervanging voor de opleiding, ervaring en kennis van materialen door een ontwerper. De woonkamer zoals ik die had ontworpen, zat bijvoorbeeld vol met negatieve ruimte die niet effectief werd gebruikt, wat ze snel en gemakkelijk veranderde door eenvoudig de bank te heroriënteren. En, zoals hierboven opgemerkt, haatte ik alles aan de gastenbadkamer, maar in een tijdspanne van ongeveer een maand veranderde ze het in een van mijn favoriete ruimtes in het huis.
Ik was niet van plan om dit doel te bereiken, maar toen de woonkamer samenkwam, drong het tot me door dat ik onbedoeld het uiterlijk van de woonkamer van mijn ouders in de late jaren '70 probeerde vast te leggen. Aanvankelijk verbaasde dat me, maar ik besloot er gewoon helemaal in mee te gaan, en zo kwam ik terecht bij hun oude Sansui-ontvanger en hetzelfde kunstwerk dat boven hun open haard hing.