![Hoe een stressvrije bruidsdouche te plannen](/uploads/acceptor/source/70/no-picture2.png)
Soms voel ik me TE verbonden. Tekst. Tweet. E-mail. Ring. Leuk vinden. Herhaling. Het wordt allemaal veel na verloop van tijd. Dus toen een schrijver die ik echt bewonder, aankondigde dat hij een pauze zou nemen van de constante internetverbinding, nam ik nota en besloot ik zijn tech-vrije voetstappen te volgen.
Auteur Neil Gaiman heeft onlangs aangekondigd hij zou een sabbatical op sociale media nemen om zich te concentreren op het schrijven van zijn volgende boek. Als fan heb ik gemengde gevoelens, maar ik leef mee met zijn verlangen om de focus van een schrijver te herwinnen en was nieuwsgierig naar het volgen van het voorbeeld. Ik ben begonnen de constante staat van overal online te voelen, vermindert persoonlijke verbindingen wanneer alles al online is vastgelegd. Om mezelf uit te dagen nam ik een weekend vrij van elk apparaat dat op internet was aangesloten. De resultaten waren hilarisch:
07.00 uur: Word wakker en grijp instinctief naar mijn iPhone. Het is in vliegtuigmodus, dus er zijn geen teksten, geen e-mails, geen tweets.
08.00 uur: ga op pad voor een training. Mijn jog is marteling zonder podcast of muziek. Gelukkig is het weer prachtig, maar dit kan een vreselijk idee zijn geweest. Na 30 minuten kan ik het niet meer aan.
10.00 uur: zonder laptop in de hand besluit ik mijn kantoor schoon te maken. Vijlen, versnipperen, recyclen.
Middag: Spijt hebben van een schoonmaakproject. Maar ik realiseer me snel dat ik meer bonnen moet digitaliseren. Maak een snelle PB&J en ga ermee terug. ik mis mijn Verlies Het! app. Zonder mijn calorieën op te schrijven, begin ik paranoïde te voelen.
14.00 uur: besluit om te gaan winkelen voor schoenen voor de aanstaande bruiloft van een vriend. Zonder de mogelijkheid om prijzen op mijn telefoon te vergelijken, word ik erg achterdochtig tegenover elke verkoper.
19.00 uur: Ontmoet enkele vrienden voor het avondeten. Iedereen geeft toe dat ze ook een technisch vrij weekend willen proberen, maar het voelt bijna onmogelijk. Als ze maar wisten...
23.00 uur: Ga naar bed zonder idee waar mijn iPhone is. Licht in paniek, maar slaag er toch in om in slaap te vallen.
10.00 uur: Ga op pad voor een snelle tocht in mijn kajak. Het is deze zomer maar drie keer uit geweest, wat verschrikkelijk is. Zonder zoveel afleidingen voelt de tijd veel meer vrij. Overweeg een Instagram-foto te maken en realiseer je dat dit niet nodig is.
13.00 uur: begin met het hakken van groenten voor de lunch. Chatten met mijn vriendje over hoe out of the loop ik me voel. Hij pronkt met zijn smartphone, maar ik ben niet langer gedwongen om ernaar te grijpen. Misschien is dit vooruitgang?
15.00 uur: Ga zitten met een gedrukt, hardcover boek. Sinds ik ben overgestapt op mijn Kindle Paperwhite, heb ik ouderwetse boeken vermeden omdat ze lang niet zo mobiel zijn. Met nergens heen en geen Kindle in zicht, concentreer ik me eindelijk volledig op mijn boek.
17.00 uur: Overweeg om een diner te reserveren, maar realiseer me zonder een iPhone, geen telefoonboek en geen reserverings-app - dat kan ik niet.
21.00 uur: Zondagavonden zijn meestal een 'binge'-periode voor mij. Ik begin te reageren op zakelijke e-mails die ik de afgelopen 24 uur aan het vermijden was en blader door Facebook. In plaats daarvan begin ik voedsel voor de week te maken, zodat ik niet zoveel hoef te eten.
Al met al was het een gek weekend. Ik heb mijn telefoon, Kindle en laptop eerlijk gemist tegen de tijd dat ik ze weer aanraakte. Ik voel me echter ook meer opgeladen dan ooit. Op de een of andere manier weet ik dat een afgesloten weekend binnenkort weer in mijn toekomst zit.