![Prins Harry en Meghan Markle](/f/9db862b0acf880abea46408a3ece933f.jpg?resize=480:*?width=100&height=100)
Mensen zijn het daar misschien niet mee eens, maar ik denk dat een van de redenen dat succesvolle mensen succesvol zijn, is omdat ze MINDER dingen hebben.
Waarom vraag je dat? Omdat hun hersenen NIET werken vanuit een verouderde oerdrang... zoals een holbewoner.
Tijdens de Steentijd morestuff was goed. De enige manier om succes of de mogelijkheid om in leven te blijven te meten was met bezittingen. Hoe meer dingen je had (d.w.z. hoe meer materiaal om te overleven), hoe succesvoller je waarschijnlijk zou zijn. Als je een grote grot met stokken en brontosaurusvlees had, was dat een grote man op de campus. In die dagen was er een logica achter het vasthouden aan bezittingen en dingen voor de komende jaren. Rommel bestond niet.
Stel je voor dat je een holbewoner bent. Je gaat naar de grot van je buren en zij wijzen je trots rond en zorgen ervoor dat je alle dingen opmerkt dingen die ze hebben: de berenhuid tapijten, de vele stenen knotsen, de speren met botten, de jarenvoorraad van vlees. Je bent jaloers en nodigt ze nooit uit voor je grot omdat je niet veel voor jezelf kunt laten zien, ook al heb je zo hard gewerkt. Je kasten zijn grotendeels leeg. Je buren zullen ook de dinosaurus afweren en langer leven dan jij.
Met de komst van de Industriële leeftijd, we hebben een mijlpaal bereikt in de beschaving. Het werd zo veel gemakkelijker om dingen te produceren dat het zijn belang in ons leven begon te verliezen.
Snijd zelfs verder dan NU, waar we in een snel, gecompliceerd tijdperk leven - de Informatie leeftijd. Fysieke dingen zijn nu zo gemakkelijk te krijgen dat het eindelijk meer een probleem is geworden dan een zegen... Dingen zijn goedkoop en kwaliteit is moeilijk te vinden.
Maar de meesten van ons denken nog steeds als holbewoners en houden dingen vast uit een oeroude drang die we nog niet helemaal hebben bedacht hoe we ons moeten aanpassen aan onze nieuwe wereld.
We zijn bang om dingen los te laten en vast te houden aan bergen van betekenisloze bezittingen voor een dierbaar leven. We weten dat het niet goed is, maar we worstelen nog steeds.
Stel je het leven van vandaag voor: je gaat naar het huis of appartement van je buren en het is netjes en schoon en luchtig. Hun huis is goed doordacht, met lege ruimte om te ademen en een zorgvuldig aantal unieke objecten die variëren van nuttig tot expressief. Hun tellers zijn duidelijk. Je bent jaloers en nodigt ze nooit uit omdat je teveel spullen hebt en je schaamt voor je rommel en gebrek aan organisatie. Je kasten zijn vol. Ze zullen alle stressgerelateerde ziekten afweren en waarschijnlijk langer leven dan jij.
Ik zie meer en meer succesvolle mensen die meer tijd en minder drukte, meer kwaliteit en minder kwantiteit, meer ruimte en minder dingen willen.
In onze tijd zijn de deugden van brute kracht en voorraadvorming vervangen, en alleen een holbewoner zou nog steeds dingen naar huis willen slepen en geloven dat het op de lange termijn echt zal helpen.
Bewerken is geen kwestie van geld. Het is een kwestie van intelligentie, lichtheid van geest en helderheid van focus.
En het is moeilijk, want diep vanbinnen zijn we nog steeds holbewoners in hart en nieren.