![De essentiële gids voor jaloezieën](/f/cf3dc3c2314cb0d923d7a775193d0aae.jpg?resize=480:*?width=100&height=100)
“In veel huizen uit de negentiende eeuw en ook in een behoorlijk aantal twintigste eeuw, waren er meestal een of twee dado-rails. De eerste zou zich net iets onder het plafond bevinden. Dit diende een aantal doelen. De houten dado werd gebruikt om ingelijste foto's op te hangen of om fotolijsten in te plaatsen ruimte gemaakt tussen het plafond en de dado, zoals een kleine tentoonstellingsruimte langs de bovenkant van een kamer…"
Hij gaat door, “Een andere reden voor de hogere dado-rail was om optisch de hoogte van het plafond naar beneden te brengen. Een aantal huizen uit de negentiende eeuw had plafonds zo hoog dat de afmetingen van de kamer moeilijk in een decoratief schema konden worden opgenomen.
De onderste dado-rail werd meestal op stoelhoogte geplaatst. Dit was een gangbare praktijk in de achttiende eeuw toen stoelen, vooral in eetkamers, niet rond een tafel werden geplaatst wanneer ze niet in gebruik waren, maar tegen een muur werden geplaatst. Om te voorkomen dat de stoelen het soms dure behang beschadigden, werd een houten dado-rail gebruikt. ”
Genomen zoals het oorspronkelijk was bedoeld, vinden we deze manier van opbreken van muurruimte enigszins overweldigend. Door de combinatie van te veel patronen draaien onze ogen, en hoewel deze er persoonlijk geweldig uit kunnen zien, of misschien een Wereld van interieurs schieten, het werkt niet echt voor ons.
Maar zoals altijd, hangt stijl af van de context. Een muur opsplitsen in derden, zelfs in kwartalen, creëert een meer lineaire, minder intimiderende omgeving voor het oog. Dit kan vooral handig zijn voor mensen met hoge plafonds. Een fotolijst gebruiken of hoog gieten en een bredere stoelrail eronder is een solide traditie, zelfs als het combineren van meerdere prints op een muur niet zo oud is.
We kunnen dit in verschillende huizen zien werken, op verschillende manieren gebruikt. Decorateur David Hicks splitste zich vaak op en omlijst wanden met behulp van eenvoudige tape en lint, en de dado en stoelrail zijn pijlers van de Dorothy Draper-school voor decoreren. We denken dat het gebruik van alternatieve materialen, of zelfs alleen eenvoudige variant schilderstijlen, prachtig zou kunnen werken in hedendaagse ruimtes.