De deeleconomie belooft de vrijheid om extra geld te verdienen op uw eigen tijd en voorwaarden. Hoeveel geld varieert, maar het ene platform levert gebruikers veel meer geld op dan elk ander.
Earnest, gevestigd in San Francisco geanalyseerd inkomsten uit tienduizenden aanvragen om leningen om de impact van werk in de deeleconomie te meten. Ze ontdekten dat de gemiddelde Uber-bestuurder $ 364 per maand verdient, terwijl de gemiddelde Lyft-bestuurder $ 377 verdient. Door boodschappen te doen voor Postmates verdienden zijn werknemers gemiddeld $ 174 per maand.
Geen enkel ander platform komt in de buurt. TaskRabbit is het op één na meest lucratieve, met een gemiddelde gebruiker die $ 380 per maand verdient en de top 5% maandelijks meer dan $ 2.000 binnenhaalt. DoorDash-bezorgingen betalen gemiddeld $ 229, terwijl de meeste Fiverr-gebruikers voor zakgeld werken: een volledige 70% van hen verdient minder dan $ 100 per maand.
Dit zijn natuurlijk gemiddelden - sommige gebruikers spelen gewoon in de gig-economie, terwijl anderen fulltime werken of meerdere platforms tegelijk gebruiken.
Maar een duidelijk probleem is dat de meeste deelnemers aan de deeleconomie - nu één op de vier Amerikanen, volgens Pew Research - verdienen niet heel veel geld aan hun bijzaken, met één grote uitzondering. Earnest ontdekte dat 85% van de werknemers in de gig-economie minder dan $ 500 per maand verdiende - maar ongeveer de helft van de Airbnb-hosts verdiende meer dan dat.
Dit is ten minste gedeeltelijk omdat Airbnb-tarieven min of meer gekoppeld zijn aan hotelprijzen in de omgeving, niet aan uurlonen - en hoteltarieven zijn ronduit bananen in veel steden.
Als u bijvoorbeeld een mooi appartement met twee slaapkamers heeft op een gewenste locatie zoals San Diego of Boston, en je kunt jezelf twee weekenden per maand schaars maken terwijl je het verhuurt op Airbnb, jij kan redelijkerwijs verwacht om in slechts vier nachten tot $ 1.000 op zak te krijgen. Het vereist een paar uur schoonmaken van het huis, wasgoed en communicatie met gasten, maar het feit is dat u meestal alleen betaalt voor het gebruik van uw activa, niet uw tijd of hard werk. Het is relatief eenvoudig geld - als je eenmaal het appartement hebt.
Pew Research verdeelt gig-gig services in twee klassen: met arbeidsplatforms zoals Lyft of TaskRabbit worden werknemers betaald voor hun tijd en moeite. Kapitaalplatforms daarentegen, zoals Airbnb en Etsy, stellen gebruikers in staat om geld te verdienen in ruil voor hun goederen of bezittingen - meer als bedrijfseigenaren dan werknemers.
Pew ontdekte dat Black, Latino en werknemers met een laag inkomen vaker gebruik maakten van arbeid platforms, terwijl blanke en rijkere gebruikers meer geneigd waren om dingen online te verkopen of kamers te verhuren op Airbnb.
Nu weten we dat Airbnb het grote geld is - maar die kans is meer beschikbaar voor de rijken. Uw appartement verhuren is niet zo gemakkelijk als u het zich alleen kunt veroorloven om in een deel van de stad te wonen dat is minder toeristisch vriendelijk of met meerdere huisgenoten die je ondernemerschap misschien niet delen ambities. In veel gevallen is het voordeel ook gunstig voor huiseigenaren boven huurders huurders die via Airbnb onderverhuren als hun lease het verbiedt.
Kortom, het is nog een voorbeeld waar geld nodig is om geld te verdienen. En je zou kunnen beweren dat het nog een manier is waarop de kloof tussen rijkdom en raciale ongelijkheid in Amerika blijft groeien.
“De geschiedenis van racistisch onrecht in de Verenigde Staten is grotendeels een geschiedenis van het systematische onteigening van gekleurde mensen uit het land ”, schrijft Matthew Desmond, universitair hoofddocent sociale wetenschappen in Harvard, in een rapport 2017 voor het Stanford Center on Poverty and Inequality. Van slavernij en sharecropping, tot de gedwongen hervestiging van inheemse Amerikanen, tot redlining - toen het officiële FHA-beleid letterlijk een rode lijn trok buurten van minderheden en weigerden hypotheken op die huizen af te geven - gekleurde mensen zijn in heel Amerika oneerlijk uit de woningmarkt gebannen geschiedenis.
En die erfenis van geweigerde kansen blijft rijkdomongelijkheid vergroten. "Bijna een derde van de raciale vermogenskloof wordt verklaard door verschillen in de eigenaarsratio", schrijft Desmond. Het gemiddelde eigen vermogen van de huiseigenaar was volgens de $ 199.557 in december 2013 een Census-studie - dat is 90 keer groter dan het netto vermogen van de gemiddelde huurder van $ 2.208. (En thuiswaarden zijn pas sindsdien gestegen, dus die kloof is vandaag waarschijnlijk nog groter.)
Wanneer een kapitaalplatform zoals Airbnb bijna drie keer zoveel hosts verdient als de toparbeidsplatforms, hebben huiseigenaren met een hoger inkomen nog steeds een voordeel. Zelfs als het gaat om dabbelen in de gig-economie, is onroerend goed waar het grote geld wordt verdiend, en fortuin begunstigt de fortuinlijke.