![Juli / augustus 2014 bronnen uitgeven](/f/11f2d79a7dffcb15ff2d5142504bbba2.jpg?fill=320:408&resize=480:*?width=100&height=100)
We selecteren deze producten onafhankelijk van elkaar - als u via een van onze links koopt, kunnen we een commissie verdienen.
In een moderne wereld die momenteel geïntrigeerd is door minimalisme, is er iets dat alle drie volwassen zijn generaties kunnen het eens zijn: het probleem van het omgaan met de collecties die onze familie heeft samengesteld (opgepot? leden. Van jongere boomers en Gen X'ers ingeklemd tussen hun ouder wordende / stervende ouders en hun eigen kinderen tot millennials die proberen voorzichtig omgaan met verwachtingen (en hun eigen beperkte budgetten en opslagruimte) zonder gekwetste gevoelens, de boodschap is kristalhelder Doorzichtig. Net zo Forbeszei onlangs, "Sorry, niemand wil je spullen."
Toen mijn moeder ons ouderlijk huis verkocht - een herenhuis van 2600 vierkante meter met een garage en kelder, waar mijn ouders voedde mij en mijn twee broers en zussen in een buitenwijk van Boston op - het inkrimpen en inpakken was niets minder dan traumatiserend. Waarschijnlijk is ten minste de helft van onze totale vierkante meters toegewezen als opslag. En we waren een familie van roedelratten geworden die 'familie-waardevolle spullen' verzamelden.
Zoals velen van hun generatie hebben mijn vader en moeder het altijd moeilijk gevonden om iets weg te gooien. Niet alleen maar Gooi alles weg, maar geef het weg aan een goed doel of verkoop het aan iemand anders die het echt kan koesteren; voor hen heeft alles waarde, alles "kan later misschien weer nodig zijn", alles kan iets zijn "jullie zullen op een dag willen". En als je deel uitmaakt van een grote, multi-generational Italiaans-Amerikaanse familie met wortels in dezelfde stad voor honderden jaren, begin je niet alleen je eigen dingen te verzamelen, maar alle dingen van alle familieleden die de jaar. Omdat, weet je, "antiek."
Dit wordt een reëel probleem wanneer u probeert de verzameling te verkleinen tot de dingen die waarde hebben (sentimenteel of actueel). Tijdens de verhuizing van mijn moeder werden voor elke doos die we ingepakt hadden om te doneren, verkopen of recyclen, twee dozen uitgepakt om te zorgen dat er was niets dat 'moest worden bewaard'. Tegen de tijd dat de verhuizers kwamen, hadden we de kelder of de garage.
Als dit bekend klinkt, welkom in de club van volwassen kinderen die hun ouders niet willen (of grootouders ', of oudtantes-en-ooms') dingen - en de oudere mensen voor wie dit besef 'ronduit is' pijnlijk, ”volgens een rapport deze zomer Door de Christian Science Monitor.
En het is waar, zowel in mijn familie als die in de Monitor: terwijl mijn moeder een van nature geboren interieurontwerpster is met een getalenteerd oog voor textiel en een talent voor het verzamelen van mooie stukken uit haar wereldreizen, en de waardering van mijn vader voor literatuur, kunst, geschiedenis en de klassiekers heeft de intellectuele nieuwsgierigheid van zowel mij als mijn broers en zussen gevormd, we willen beginnen en kapelaan ons eigen collecties - we willen omringd zijn door stukken die zijn samengesteld om te reflecteren onze reizen onze herinneringen, onze manieren van vermaak, en onze persoonlijke stijlen.
Zeker, dat kan een tiental familieschatten en erfstukken omvatten met een geschiedenis of een les of sentimentele waarde - zoals die ene leergebonden bloemlezing van de Complete werken van Shakespeare dat was van mijn grootvader toen hij een Harvard-student was die nu een prominente plaats inneemt in onze woonkamer, versus de honderd of zo anders bloemlezingen die mijn man en ik in onze eigen collegiale jaren te veel hebben betaald en vervolgens aan Goodwill hebben gedoneerd toen we in 2013 van Boston naar Texas verhuisden, niet zonder enige echte emotie. Zelfs tranen.
Maar, zoals veel jongere tot middelbare Amerikanen, willen we geen verhuizers per doos betalen of huur opslageenheden per maand om de dingen die zijn achtergelaten en achtergelaten, te kunnen 'doorgeven' anderen. We vertellen hun verhalen liever of laten er een foto van zien zonder dat we er echt mee hoeven te leven en ermee omgaan en betalen voor het houden van Alles. Dat. Stuff.
En de last zal waarschijnlijk alleen maar toenemen, zegt De Boston Globe. Het aantal Amerikanen van 65 jaar en ouder zal naar verwachting meer dan verdubbelen, van 46 miljoen tot meer dan 98 miljoen tegen 2060, volgens een 2016 rapport van de Washington, D.C. gebaseerde non-profit bevolkingsreferentie Bureau.
Als dat prachtige stuk in de wereld gaat verder met schetsen, de echte kern van het probleem is eigenlijk niet het spul, het zijn alle emoties rond de cirkel van het leven. Oudere generaties kunnen begrijpen waarom de jongere hun bezittingen niet willen, maar dat maakt de overgangen niet minder stressvol. In plaats van stevig vast te houden, suggereren experts echter dat ze 'proberen de situatie te herformuleren, weg van verlies en naar vreugde, 'door dat fijne serviesgoed te gebruiken voor het dagelijkse ontbijt, of het goudomrande kristal voor ijs thee.
“Wat maakt het uit als het goud eraf komt? De kinderen willen het niet, 'Anne Lucas, een professionele organisator en oprichter van Eenden in een rij, vertelde de Globe.
Maar als je het niet kunt verdragen om je geliefde stukken in kwaliteit te zien verminderen door regelmatig gebruik, ga dan zitten samen met geliefden en beslissen wat te doneren aan kringloopwinkels voor goede doelen, wat te verkopen aan antiquairs - die volgens een nieuwe online renaissance een nieuwe renaissance vinden melden door 1stdibs.com - of heb gewoon een goede, ouderwetse garage sale waar je door items kunt praten en ze goed, nieuw, liefdevol kunt vinden huizen met andere mensen die hen zullen koesteren en met wie je kunt ontmoeten en die herinneringen doorgeven aan oog in oog.