![Liefste man ooit verrast zijn vrouw met haar eerste witte kerst in een gekke hittegolf](/f/603dc6c51fed266c4207e83847a6cc9d.jpg?resize=480:*?width=100&height=100)
Het paleisachtige paleis van Nicole Miller, 3200 vierkante voet, is een minimaal modernistisch paradijs - een schril stilistisch contrast met de gewaagde, futuristische kleding van de modeontwerpster. Maar minimaal betekent niet saai, en Miller's huis is allesbehalve: het huis met drie slaapkamers, waar ze bij haar woont echtgenoot, zoon en Rhodesian Ridgeback Godzilla, is gevuld met licht op elke hoek en met gewaagde en kleurrijke kunst aan elke muur.
De ruimte is ontworpen door de laatmoderne architect Daniel Rowen en beschikt over grote gebogen ramen met uitzicht op het pas voltooide One World Trade Center. Ongerepte witte muren contrasteren perfect met Miller's gewaagde zwarte hardhouten vloer. "Het is interessanter met de donkere vloer," zegt ze, en merkt op dat ze zelfs haar showroomvloeren bijpassend schilderde. Maar het is niet allemaal zwart-wit. Je vindt overal kleine uitbarstingen van kleur - oranje tapijten, blauwe stoelen en een groot rood modelvliegtuig dat ze kocht in een antiekwinkel, jaren toen haar zoon jong was. Het is een kleine, gewaagde uitspraak in een thuis boordevol van hen.
ED: Wat is uw ontwerpesthetiek?
NM: Ik heb altijd de modernistische esthetiek gehad. Hier komt het allemaal uit de jaren 40 en 50, maar meestal uit de jaren 50. En de meeste van mijn stukken zijn Frans - er zijn een paar Amerikaanse stukken en een paar Scandinavisch, maar meestal Frans.
ED: Hoe zit het met de stijl van Daniel Rowen tegen jou?
NM: Hij was een minimalist en ik heb altijd van zijn esthetiek gehouden. Hij zou elk detail zweten. Tijdens de renovatie herinner ik me dat ik de knoppen op de kasten in de keuken had geplaatst. Hij zweette elke achtste centimeter. Op deze manier, op die manier - het was zo'n grote beslissing. Hij was zo een perfectionist en ik ben blij dat hij om die kleine details gaf.
Miller hing dit schilderij van de Mexicaanse kunstenaar Julio Galán over een credenza om een krachtig statement te maken.
ED: Overlap je gevoel voor design tussen mode en interieur?
NM: Soms overlappen ze elkaar: ik denk vaak dat dingen die ik in mijn appartement heb gebruikt, een verzameling hebben beïnvloed. Toen we ons appartement opknapten, was ik zo betrokken bij die materialen. Ik reageerde in mijn verzameling, waar ik veel modernistisch geïnspireerde dingen deed. Ik was zo blij toen ik een faux-houtfluweel voor mijn collectie vond, en ik gebruikte een aantal modernistische accenten voor mijn kralen avondjurken. Er was een formica-chiphandtas die we voor de lol hebben gemaakt - hoewel er geen formica in het appartement werd gebruikt. Ik hield gewoon van de spoof van interieuraspecten die in kleding worden gebruikt.
ED: Welke risico's nam u bij het ontwerpen van uw huis?
NM: Ik hou van het blauw en oranje aan de eettafel. Ik denk vaak dat mensen bang zijn om felle kleuren thuis te hebben. Ik vind het eigenlijk heel leuk om de felle kleuren te hebben! Dat maakt voor mij altijd verschil.
Miller's screening room voegt extra opslagruimte toe aan haar loft - deze is verborgen onder het zwarte verhoogde platform. "Het is een goede plek om Halloween-kostuums en dingen die we lang niet zullen gebruiken op te slaan", zegt ze.
ED: Wat inspireert je als je reist?
NM: Ik verzamel graag dingen van verschillende plaatsen. Vaak inspireren dingen die ik tijdens mijn reizen vind een etentje. Als ik ergens reis, haal ik dingen op waar ik ook ben en kom dan terug om een feest te geven dat verband houdt met mijn reizen. Nadat ik naar Mexico reisde, had ik een Day of the Dead-diner. We hebben het lang geleden gedaan en ik kan niet geloven hoe populair Day of the Dead nu is geworden. Dat was het nooit. Na nog een reis, deed ik een Frida Kahlo-etentje.
Waarom voelt uw loft als thuis?
Mijn loft voelt als thuis omdat er zoveel dingen zijn die ik heb verzameld tijdens mijn reizen over de hele wereld, evenals veel familiefoto's.
Dit grafische schilderij, gelegen in de woonkamer van Miller, is van de Amerikaanse schilder-fotograaf Damian Loeb.
Deze lichtinstallatie, van de in New York gevestigde kunstenaar Gordon Stevenson, is een van de vele opvallende stukken in haar uitgebreide kunstcollectie.
ED: Hoe bepaal je hoe je kunstwerken plaatst?
NM: Op dit moment heb ik meer kunstwerken dan muren, dus het is echt een uitdaging om een nieuwe aanwinst te plaatsen. Soms draaien we stukken. Ik hou altijd van schilderijen die passen bij het meubilair waar het over hangt - zoals dit Micha Klein-schilderij in onze slaapkamer.
De boekenplank in de slaapkamer van Miller staat vol met boeken, maar ziet er toch elegant en chic uit. "Vroeger hadden we onze boekenkasten in de slaapkamer meer esthetisch weergegeven, "zegt ze. "Maar we hadden zoveel boeken dat we gewoon alles moesten verwijderen en boeken daar neerzetten. Boeken overweldigden ons! "
ED: Planten gluren uit elke hoek van je huis. Hoe neemt u groen op in uw ontwerp?
NM: Ik kook veel, dus ik houd veel kruiden. Anders ben ik gelukkiger met niet-bloeiende planten. Ik hou van groen. Het voelt altijd een beetje tropisch aan. En we hebben hier altijd miljoenen orchideeën - het is grappig hoe iedereen je orchideeën geeft, en ze bloeien eenmaal en nooit meer.